Jan Biegański (1863-1939) · urodził się w Warszawie, jako absolwent gimnazjum ukończył Szkolę Ogrodniczą przy Ogrodzie Pomologicznym w Warszawie, następnie kontynuując rodzinne tradycje (jego ojciec był aptekarzem), ukończył farmację na uniwersytecie św. Włodzimierza w Kijowie. Przez kilka lat mieszkał i pracował w miejscowości Skępe (niedaleko Włocławka), gdzie w 1894 roku uzyskał koncesję na prowadzenie apteki. Był aptekarzem, botanikiem, zielarzem i  działaczem społecznym.

Po opuszczeniu Skępego był właścicielem aptek w Śniadowie, Rutkach, wreszcie w Płudach pod Warszawą; wszędzie tam pracował społecznie otwierając Towarzystwa Drobnego Kredytu.

W 1914 r. znalazł się w armii rosyjskiej, gdzie prowadził m.in. aptekę polową i zajmował się uprawą i zbiórką roślin leczniczych dla armii w południowo-wschodniej Rosji.

W 1918 wrócił do kraju i kontynuował działalność aptekarską i społeczną. Większość swego życia poświęcił na działalność popularyzatorską w dziedzinie zielarstwa i ziołolecznictwa, popartą doskonałym doświadczeniem praktycznym w badaniu właściwości roślin leczniczych, które sam uprawiał.

Pozostawił liczną spuściznę w prasie specjalistycznej i popularnej oraz szereg książek, m.in. Rośliny Lekarskie, Hodowla ziół lekarskich,  Hodowla ziół aptekarskich, Zielarz, Ogródek lekarski przy szkole, Hodowla nasion, Cukier, wino i miód, Ogrody przy mieszkaniach letnich oraz niniejsze dzieło: ZIELARZ, który miał cztery wydania do 1939 roku.